ما، به‌عنوان بخشی از جامعهٔ مسیحیان ایرانی، با شهروندان میهن‌مان که پس از کشتار حکومتی دی‌ماه و اکنون در میان جنگ و ناامنی گرفتار شده‌اند، ابراز همبستگی و همدردی می‌کنیم.

ما با نگرانی عمیق، بر ضرورت فوری حفاظت از جان غیرنظامیان در کشورمان و دیگر سرزمین‌های درگیر جنگ تأکید داریم و خواستار تضمین امنیت زندانیان، به‌ویژه زندانیان عقیدتی و سیاسی هستیم. در شرایطی که کشور با بحران و ناامنی روبه‌روست، مسئولیت حاکمیت در قبال جان و سلامت تمامی بازداشت‌شدگان دوچندان می‌شود و هرگونه آسیب به آنان، نقضی جدی و غیرقابل‌قبول حقوق بشر محسوب می‌گردد.

همان‌گونه که مای ساتو، گزارشگر ویژهٔ سازمان ملل در امور حقوق بشر در ایران، اخیراً اعلام کرده است، بسیاری از زندانیان همچنان در بازداشت به‌سر می‌برند؛ افرادی که تنها به دلیل استفاده از حقوق بنیادین خود زندانی شده‌اند.

ما همچنین خواستار حفاظت از زیرساخت‌های حیاتی در ایران و سایر کشورهای درگیر جنگ در برابر حملات هستیم.

درد و رنج شهروندان در ایران، درد و رنج همهٔ ما ایرانیان است. ارادهٔ آنان برای آزادی، صلح و کرامت انسانی، خواستهٔ مشترک ملت ایران است؛ فراتر از مرزهای جغرافیایی و تفاوت‌های باوری و اعتقادی.

ما بر حق دسترسی آزاد شهروندان به اینترنت تأکید می‌کنیم. دسترسی به اینترنت نه یک امتیاز، بلکه حقی بنیادین در دنیای امروز است؛ حقی ضروری برای اطلاع‌رسانی، مستندسازی نقض حقوق بشر و برقراری ارتباط آزاد میان شهروندان. محدودسازی یا قطع اینترنت، خود شکلی از سرکوب و نقض حقوق اساسی مردم به‌شمار می‌رود.

ما به یاد مجروحان جنگ و همچنین آسیب‌دیدگان سرکوب و کشتار حکومتی هستیم و تلاش برای یاری‌رسانی به آنان را از اولویت‌های خود می‌دانیم.

ما وظیفهٔ خود می‌دانیم که صدای مردم دربند ایران را در مجامع بین‌المللی بازتاب دهیم و از حقوق سرکوب‌شدهٔ آنان، از جمله حق حیات، آزادی و کرامت انسانی، دفاع کنیم. ما به صلح باور داریم و رهایی از ظلم و بی‌عدالتی چهل‌وهفت‌ساله را حق هر شهروند ایرانی می‌دانیم.

ما معتقدیم هیچ گامی در مسیر دادخواهی حقوق مردم ایران کوچک نیست و هر اقدام مسئولانه و انسانی در این مسیر، ارزشمند و اثرگذار است