مسعود طاهری، نوکیش مسیحی، که از حدود هفت سال پیش در ارمنستان زندگی می‌کند، پس از لغو گذرنامه‌اش از سوی مقامات ایرانی، از سازمان ملل متحد درخواست کمک کرده است.

اقای  طاهری پس از بازداشت به دلیل فعالیت‌های مرتبط با کلیسای خانگی، از ایران گریخته و از آن زمان تاکنون به کشور بازنگشته است.

این نوکیش مسیحی که یکی از رهبران و مسئولان  یک کلیسا در ارمنستان است،  در مدت اقامت خود در ارمنستان، کسب‌وکاری را در ایروان راه‌اندازی کرده بود، اما هنگامی که برای یک سفر کاری به اسپانیا آماده می‌شد، متوجه شد که گذرنامه‌اش باطل شده است.

مسعود طاهری به سازمان ماده ۱۸  گفته است که او  معتقد است گذرنامه‌اش به دلیل «فعالیت‌های سیاسی، ایمان مسیحی و انتقادهای علنی‌اش از جمهوری اسلامی ایران» از او گرفته شده است.

تعدادی از شهروندان ایرانی نیز در ارمنستان اخبرا  در پیام هایی که در شبکه های اجتماعی منتشر کرده اند از فشار مقامات ارمنستانی بر آنها درپی شرکت در تجمعات اعتراضی علیه حکوکت اسلامی خبر داده اند. 

آقای طاهری  در نامه‌هایی به هیئت مستقل بین‌المللی حقیقت‌یاب سازمان ملل درباره جمهوری اسلامی ایران و همچنین به گزارشگر ویژه سازمان ملل در امور وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران، مای ساتو، خواستار مداخله آنان شده است.

در این نامه‌ها که نسخه‌هایی از آن در اختیار سازمان ماده ۱۸ قرار گرفته، مسعود لغو تابعیت خود را «اقدامی بی‌سابقه و غیرقانونی» توصیف کرده که «مرا در وضعیتی بسیار مخاطره‌آمیز قرار داده و عملاً بی‌تابعیت، محروم از حقوق قانونی و کاملاً فاقد حمایت هرگونه ملیت کرده است.»

او می‌افزاید: از آنجا که دولت ایران تمامی مدارک هویتی رسمی مرا به طور کامل لغو و بی‌اعتبار کرده است، فعالیت‌های تجاری و کسب‌وکارم در ارمنستان کاملاً متوقف شده‌اند.

علاوه بر این، حساب‌های بانکی من در ارمنستان نیز به دلیل نداشتن وضعیت و مدارک قانونی معتبر عملاً غیرفعال شده‌اند. در نتیجه مستقیم این وضعیت، کسب‌وکار و فعالیت تجاری‌ای که سال‌ها برای ساختن آن با سخت‌کوشی، تعهد و فداکاری تلاش کرده بودم، به طور کامل نابود شده است. اکنون در کنار بلاتکلیفی حقوقی، با خطر فوری فروپاشی مالی نیز روبه‌رو هستم.

علاوه بر این فشارهای سیاسی و اقتصادی، باورهای عمیق دینی من به عنوان یک نوکیش مسیحی و فعالیت‌های علنی‌ام همچنان نگرانی‌هایم را درباره امنیت شخصی‌ام تشدید می‌کنند. من دائماً از آزار و اذیت، بازداشت‌های غیرقانونی یا تهدیدهای فرامرزی احتمالی در صورتی که به شکلی غیرقانونی یا اجباری به ایران بازگردانده شوم، هراس دارم. در نتیجه، عملاً در ارمنستان گرفتار شده‌ام؛ بدون هیچ مدرک معتبر برای سفر، با گزینه‌های حقوقی بسیار محدود و چشم‌اندازی بسیار تیره برای آینده‌ام.»

مسعود طاهری می‌گوید هدف نهایی او، «با توجه به فوریت و وخامت شرایط موجود»، دریافت ویزای بشردوستانه برای پناه بردن به یک کشور امن ثالث است.

طبق اصل ۴۱ قانون اساسی «تابعیت کشور ایران حق مسلم هر فرد ایرانی است و دولت نمی‌تواند از هیچ ایرانی سلب تابعیت کند، مگر به درخواست خود او یا در صورتی که به تابعیت کشور دیگری درآید.»

حکومت  اسلامی در سال‌های اخیر با اقداماتی چون  فشار بر خانواده فعالان و محدود کردن خدمات کنسولی، بر ایرانیان خارج از کشور فشار وارد کرده است. گزارش‌های اخیر درباره توقیف اموال صدها ایرانی خارج از کشور و طرح موضوع سلب تابعیت نیز نگرانی‌ها از تشدید این فشارها و افزایش شکاف میان ایرانیان داخل و خارج کشور را پررنگ‌تر کرده است.