حامد محبی، باریستا، صاحب یک کافه و مجموعه رُست قهوه در رشت، نوکیش مسیحی و از فعالان انجمنهای «معتادان گمنام» (NA) و «الکلیهای گمنام» (AA) بود.
او که سالها از زندگی خود را صرف یاری رساندن به افراد درگیر اعتیاد کرده بود، به دلیل ایمان مسیحی خود طعم زندان و شکنجه را چشید و سرانجام در حالی که همچنان نگران وضعیت محکومان و افراد آسیبدیده بود، روز دهم خردادماه در مسیر کمک به افراد مبتلا به اعتیاد به الکل، بر اثر سانحه رانندگی جان باخت.
بر اساس گزارش ایرانوایر، حامد محبی پس از سالها مبارزه با اعتیاد، زندگی خود را وقف کمک به دیگران کرده بود. او آشکارا میگفت که زندگی خود را به مسیح سپرده و ایمان مسیحی مسیر زندگیاش را دگرگون کرده است.
حامد محبی پیشتر در گفتگو با سازمان ماده ۱۸ گفته بود «در سوم تیرماه ۱۴۰۴، پس از هجوم مأموران امنیتی به منزلش در طبقه بالای کافه و قهوهسرای محل کارش در رشت، بازداشت و به بازداشتگاه زندان لاکان منتقل شد. او در دوران بازداشت تحت فشار و شکنجه قرار گرفت.»
پس از جنگ ۱۲ روزه ایران و اسرائیل، دستگاههای امنیتی جمهوری اسلامی شمار قابل توجهی از مسیحیان را بازداشت کردند. سازمان ماده ۱۸ گزارش داد که دستکم ۵۴ نوکیش مسیحی در ۱۹ شهر بازداشت شدهاند. برخی از آنان در مرحله بازجویی با اتهاماتی مواجه شدند که ذیل مصوبه جدید مجلس شورای اسلامی درباره «تشدید مجازات جاسوسان و همکاران رژیم صهیونیستی و کشورهای متخاصم» مطرح شده است. شماری از حقوقدانان ایرانی، به دلیل ابهامها و نبود شفافیت در این قانون، آن را «فاجعهای بزرگ» برای نظام حقوقی و قضایی ایران توصیف کردهاند.
پس از حدود یک ماه و نیم بازداشت، حامد محبی در ۱۳ مرداد ۱۴۰۴ بهطور موقت و با سپردن وثیقه ۶۰۰ میلیون تومانی آزاد شد. اتهام او «فعالیت آموزشی و تبلیغی انحرافی مغایر و مخل شرع مقدس اسلام از طریق تبلیغ مسیحیت صهیونیستی و برگزاری کلیسای خانگی» عنوان شده بود. جلسه رسیدگی به پرونده او نیز به دلیل وقوع جنگ اخیر به تعویق افتاد.
فشارهای حکومتی علیه آقای محبی پس از آزادی موقت نیز ادامه یافت. نهادهای قضایی و امنیتی جمهوری اسلامی کافه او را به همراه نزدیک به سه میلیارد تومان قهوه، که تنها سرمایه زندگیاش محسوب میشد، ضبط و توقیف کردند. این اقدام فشار اقتصادی سنگینی بر او و خانوادهاش وارد کرد.
به نوشته ایرانوایر، بسیاری از زندانیان سابق از او به عنوان فردی مهربان، دلسوز و یاریرسان یاد کردهاند. چهار روز پیش نیز پیام تسلیتی از سوی زندانیان بند میثاق، بند امنیتی زندان لاکان رشت، منتشر شد.
همزمان، یک منبع آگاه درباره این نوکیش مسیحی به ایرانوایر گفت: «او باریستای بسیار شناختهشدهای در رشت بود؛ فردی آرام، خوشبرخورد و مورد احترام بسیاری از مردم. در روزهای پس از درگیریها، مأموران به محل کارش یورش بردند و او را بازداشت کردند. اتهامش ارتباطی با جنگ نداشت و صرفاً تبلیغ مسیحیت به او نسبت داده شد؛ در حالی که در عمل فعالیت تبلیغی نداشت. تنها به این دلیل که فردی محبوب و مورد احترام بود، او را بازداشت کردند تا دیگران را بترسانند.»
0 Comments