براساس گزارش تازه دو سازمان مسیحی، «درهای باز» (Open Doors)، که از حقوق مسیحیان تحت جفا دفاع می‌کند، و سازمان خیریه «امداد جهانی» (World Relief)، در سال مالی ۲۰۲۶ آمریکا ــ از اول اکتبر تا ۳۰ سپتامبر ــ تاکنون هیچ پناهنده‌ای از کشورهای مورد بررسی این گزارش که به دلیل آزار و جفای دینی نیازمند اسکان مجدد بوده، در آمریکا پذیرفته نشده است.

به این ترتیب، به نظر می‌رسد ۲۰۲۶ نخستین سال در دست‌کم ۲۵ سال گذشته باشد که پناهندگان متعلق به اقلیت‌های دینی تحت آزار، عملاً از برنامه پذیرش پناهندگان آمریکا کنار گذاشته شده‌اند.

این گزارش با عنوان «وضعیت درِ طلایی: ارزیابی اسکان مجدد پناهندگان و پناهندگی در ایالات متحده در پرتو آزار و جفای جهانی علیه مسیحیان» می‌گوید شمار پناهندگان پذیرفته‌شده از ۵۰ کشوری که در «فهرست دیده‌بانی جهانی ۲۰۲۶» سازمان درهای باز قرار دارند، در سال مالی ۲۰۲۶ به صفر رسیده است. سال مالی ۲۰۲۶ در پایان ماه سپتامبر به پایان می‌رسد.

جمهوری اسلامی ایران سال‌هاست در میان ۱۰ کشور نخست «فهرست دیده‌بانی جهانی» سازمان درهای باز از نظر آزار و جفای مسیحیان قرار دارد.

طبق ارقام ارائه‌شده در گزارش، شمار پناهندگان اسکان‌یافته از کشورهایی که آزار مسیحیان در آنها شدید است، از ۲۹٬۴۷۸ نفر در سال ۲۰۲۴ به ۹٬۹۱۶ نفر در سال ۲۰۲۵ کاهش یافت و در سال ۲۰۲۶ به صفر رسید. گزارش می‌گوید تنها پناهندگانی که در سال جاری وارد آمریکا شده‌اند، سفیدپوستانی از آفریقای جنوبی بوده‌اند که دولت آمریکا گفته است به دلایل نژادی با آزار و تبعیض روبه‌رو بوده‌اند.

این گزارش همچنین اشاره می‌کند که بیش از ۱۴ هزار پناهنده ایرانی ــ که گمان می‌رود اکثریت قاطع آنان مسیحی باشند ــ همچنان در اتریش در وضعیت بلاتکلیفی به سر می‌برند. این وضعیت پس از تعطیلی یک مرکز حمایت از اسکان مجدد در این کشور به وجود آمده است؛ مرکزی که پیش‌تر پرونده پناهندگانی را که در انتظار اسکان مجدد در ایالات متحده بودند، بررسی و پردازش می‌کرد.

گزارش همچنین شامل شهادت آرا طوروسیان، کشیش ایرانی-آمریکایی، است که خود در سال ۲۰۱۰ به‌عنوان پناهنده وارد آمریکا شد. طی یک سال گذشته، دست‌کم ۱۹ نفر از ایرانیان هم‌کلیسای او توسط مأموران مهاجرت آمریکا بازداشت شده‌اند. گزارش به دو تن از آنان، مرجان و رضا، اشاره می‌کند که ماجرایشان سال گذشته خبرساز شد؛ پس از آنکه ویدیویی منتشر شد که نشان می‌داد مرجان، در حالی که مأموران مهاجرت همسرش را با خود می‌بردند، دچار حمله عصبی شده است.

کشیش آرا طوروسیان، رهبر کلیسایی در کالیفرنیا که بارها از حقوق مسیحیان پناهجو و پناهنده در آمریکا دفاع کرده است، درباره این گزارش به سازمان ماده ۱۸ می‌گوید: «گزارش وضعیت درِ طلایی زنگ خطری برای وجدان کلیساست. در سالی که آمریکا در مسیر پذیرش صفر پناهنده مسیحی از ۵۰ کشور با شدیدترین جفای دینی قرار گرفته، سکوت دیگر بی‌طرفی نیست. کلیسا باید دعا را به صدا، حمایت حقوقی و اقدامی مؤثر برای نجات مسیحیان و دیگر اقلیت‌های جفادیده تبدیل کند.»

عنوان این گزارش به عبارتی در شعری اشاره دارد که بر پایه مجسمه آزادی حک شده و از آمریکا به‌عنوان کشوری با «درِ طلایی» یاد می‌کند؛ دری که «به روی کسانی که مشتاق‌اند آزادانه نفس بکشند، از جمله آزاد از آزار و جفای مذهبی، گشوده است.»

در حالی که به نظر می‌رسد سال مالی ۲۰۲۶ نخستین سال در دست‌کم ربع قرن گذشته باشد که حتی یک پناهنده مسیحی از این کشورها در آمریکا پذیرفته نشده است، سازمان «درهای باز» برآورد می‌کند که ۳۸۸ میلیون مسیحی در سراسر جهان با آزار و جفا روبه‌رو بوده‌اند؛ یعنی از هر هفت مسیحی در جهان، یک نفر.

رایان براون، مدیرعامل «درهای باز»، می‌گوید هم «گستره آزار و جفا» و هم «شدت آزار و جفا» علیه مسیحیان افزایش یافته است.

برنامه لوتنبرگ-اسپکتر و اقلیت‌های دینی ایران

برای دهه‌ها، برنامه «لوتنبرگ-اسپکتر» (Lautenberg-Specter) راهی برای اسکان مجدد اعضای اقلیت‌های دینی تحت جفا، از جمله مسیحیان، یهودیان و بهائیان دارای بستگان نزدیک در ایالات متحده، فراهم کرده بود تا بتوانند از آزار و اذیت در ایران و کشورهای اتحاد جماهیر شوروی سابق بگریزند. این برنامه با عنوان «متمم لوتنبرگ» نیز شناخته می‌شود. دولت ترامپ در سال ۲۰۲۵ این برنامه را تعلیق کرد.

این برنامه با فراهم کردن امکان پناه و اسکان برای افرادی که به دلیل باورهای دینی خود تحت تعقیب و سرکوب قرار داشتند، نمادی از نقش آمریکا در حمایت از آزادی دین و عقیده به شمار می‌رفت.

اکنون تعلیق این برنامه نگرانی‌هایی را درباره وضعیت اقلیت‌های دینی ایران ایجاد کرده است. اخیرا در  قسمت پادکست کمیسیون آمریکایی آزادی مذهبی بین‌المللی، از برنامه لوتنبرگ-اسپکتر به‌عنوان «راه نجاتی» برای اقلیت‌های دینی تحت آزار در ایران یاد شده است.

گزارش «وضعیت درِ طلایی» همچنین درباره احتمال «بازگرداندن اجباری» پناهندگان به کشورهایی که از آنها گریخته‌اند ابراز نگرانی می‌کند. در این زمینه، به پرونده آرتمیس قاسم‌زاده، نوکیش مسیحی، اشاره شده است که از ایالات متحده به پاناما اخراج شد، اما پس از آنکه یک زوج مسیحی در کانادا حمایت مالی او را بر عهده گرفتند، در کانادا اسکان مجدد یافت.