جمهوری اسلامی روند تصرف ملک تاریخی کلیسای انجیلی حضرت پطرس تهران را وارد مرحله تازهای کرده و در ادامه فشارها بر جامعه مسیحی، به خانوادههای ارمنی و آشوری ساکن این مجموعه دستور داده است خانههای خود را ترک کنند. همچنین به آنان اعلام شده که برای برگزاری مراسم عبادی باید به کلیساهای دیگر مراجعه کنند.
«من را به سلول انفرادی در بند معروف ۲۰۹ بردند. بند ۲۰۹ مختص زندانیان سیاسی است و اتهام من را نیز سیاسی-امنیتی اعلام کردند. سلول کوچک بود. طول آن حدود ۲/۲۰، عرض ۱/۵ و ارتفاع ۴ متر بود. یک چراغ، در تمام طول شبانهروز داخل سلول روشن بود و روی در، پشت دیوار و داخل راهرو هم همیشه یک چراغ روشن بود. در تمام شبانهروز صدای تلاوت قرآن و درسهای قرآنی با صدای بلند پخش میشد. ..وقتی شما را ۱۵ روز در سلول انفرادی بدون بازجویی نگه میدارند تعادل فکری و روانی شما را به هم میزند. و این یکی از خشنترین انواع شکنجه است.« این بخشی از شهادت کشیش ویکتور بت تمرز است که با سازمان ماده ۱۸ در میان گذاشته است.
محمد نیکبخت، فعال سیاسی، نوکیش مسیحی و عضو شورای همبستگی ملی ایران، بنا بر گزارشها با خطر صدور حکم اعدام روبهرو است؛ این در حالی است که دو برادر او، هادی و فضلالله نیکبخت، بهتازگی از سوی دادگاه انقلاب گلپایگان به اتهام «افساد فیالارض» به اعدام محکوم شدهاند.
بازجو با منت گذاشتن میگفت: «شما طبق قرآن، مرتد هستید و مجازات مرتد هم در دین اسلام مشخص است. ما به شما رحم کردیم که اجازه دادیم اینجا بنشینید و داریم با شما صحبت میکنیم. این هم به این دلیل است که اولین بار است. اما دفعههای بعد به این شکل با شما رفتار نمیکنیم. الان داریم به شما ارفاق میکنیم.»
این بخشی از بازجویی مریم باطنینیا است که همراه شوهرش، رضا موسوی، به دلیل باور و فعالیت صلحآمیز مسیحی به زندان افتاد.
احمد (یوحنا) سرپرست و ایوب (فرزین) پوررضازاده، دو نوکیش و عضو یک کلیسای خانگی، که در سال ۱۴۰۱ هر یک به پنج سال حبس محکوم شده بودند، از آبان ۱۴۰۲ دوران محکومیت خود را در قالب طرح «رأی باز» یا زندان باز سپری میکردند. محکومیت این دو در اردیبهشتماه سال جاری به پایان رسید.
حامد محبی، باریستا، صاحب یک کافه و مجموعه رُست قهوه در رشت، نوکیش مسیحی و از فعالان انجمنهای «معتادان گمنام» (NA) و «الکلیهای گمنام» (AA) بود.
کلیسای انجیلی مشهد که از نمونههای معماری دوره پهلوی اول به شمار میرفت و در سال ۱۳۸۴ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده بود، بامداد ۱۴ خرداد بهصورت شبانه تخریب و با بولدوزر کاملاً مسطح شد.
مسعود طاهری، نوکیش مسیحی، که از حدود هفت سال پیش در ارمنستان زندگی میکند، پس از لغو گذرنامهاش از سوی مقامات ایرانی، از سازمان ملل متحد درخواست کمک کرده است.
«ای خدای آزادی، ای خدای عدالت،… تو که تاریکی زندان را دیدهای…،جهان ما را که در اندوه ستم گرفتار است، با نفس شفابخش روح خویش لمس کن». این بخشی از سرودی بود که صدها مسیحی ایرانی مقیم بریتانیا روز شنبه در کلیسای جامع سنت پل لندن شرکت کردند. این مراسم در همبستگی با جان باختگان خشونت،و سرکوب در ایران و همچنین به یاد شهروندان قربانی جنگ برگزار شد.
محشر (محترم) پرندین، نوکیش مسیحی محبوس در زندان اوین، با وجود نیاز فوری به آنژیوگرافی قلب و جراحی تومورهای ناحیه گردن، همچنان از رسیدگی تخصصی پزشکی محروم مانده است.