سلول کوچک بود. طول آن حدود دو متر و ۲۰ سانتی‌متر، عرض آن یک‌ونیم متر و ارتفاع آن چهار متر بود. یک چراغ در تمام طول شبانه‌روز داخل سلول روشن بود و روی در، پشت دیوار و داخل راهرو هم همیشه یک چراغ روشن بود. در تمام شبانه‌روز صدای تلاوت قرآن و درس‌های قرآنی با صدای بلند پخش می‌شد... وقتی شما را ۱۵ روز در سلول انفرادی، بدون بازجویی، نگه می‌دارند، تعادل فکری و روانی شما را به هم می‌زند و این یکی از خشن‌ترین انواع شکنجه است.» این بخشی از شهادت کشیش ویکتور بت‌تمرز است.